Portugalski Pies Wodny

To psy o niezwykłej inteligencji i poczuciu humoru, które potrafią przechytrzyć nieuważnego właściciela, aby zdobyć smakołyk. Są bardzo oddane swojej rodzinie i źle znoszą długą izolację, wykazując wtedy skłonności do niszczenia przedmiotów z nudów. W pracy behawioralnej widzę, że wymagają one jasnych zasad i stymulacji umysłowej, ponieważ zwykły spacer wokół bloku to dla nich zdecydowanie za mało. Często nazywa się je 'psami z dużą ilością osobowości', co potwierdzają ich zabawne próby 'rozmawiania' z opiekunem za pomocą różnych pomruków. Portugalski Pies Wodny charakteryzuje się odwagą i dużą pewnością siebie, co czyni go świetnym stróżem, który zaalarmuje o gościach, ale nie będzie agresywny. Ich temperament jest zrównoważony, o ile zapewni im się odpowiednią dawkę ruchu, najlepiej połączoną z pływaniem lub aportowaniem. Mimo swojej żywiołowości na zewnątrz, w domu potrafią być spokojnymi pieszczochami, o ile ich potrzeby fizyczne zostały zaspokojone. Są to psy uparte w pozytywnym sensie – jeśli wyznaczą sobie cel, dążą do niego z ogromną determinacją. W relacjach społecznych są zazwyczaj bardzo otwarte i entuzjastyczne, chociaż niektóre osobniki mogą zachowywać dystans przy pierwszym spotkaniu z obcym. Świetnie dogadują się z dziećmi, wykazując dużą cierpliwość, choć ich entuzjazm i skakanie na powitanie mogą być zbyt intensywne dla najmłodszych. W stadzie psów zazwyczaj szukają kontaktu i wspólnej zabawy, rzadko wchodząc w konflikty o dominację. Właściciele z Marek często chwalą ich zdolność adaptacji do nowych miejsc, o ile tylko ich opiekun jest w pobliżu. Są to psy o dużej wrażliwości na emocje i ton głosu przewodnika, co sprawia, że metody oparte na przymusie kompletnie się u nich nie sprawdzają. Potrzebują pozytywnego wzmocnienia i budowania zaufania, aby w pełni rozwinąć swój potencjał szkoleniowy. Z drugiej strony wykazują dużą pewność siebie w nowych sytuacjach środowiskowych i rzadko wykazują lęki przed hałasem czy ruchem ulicznym. Ich wrażliwość objawia się także w tym, jak mocno analizują reakcje właściciela, co czasem prowadzi do manipulowania emocjami człowieka dla własnych korzyści.

Zalecamy wizytę w profesjonalnym salonie co 4 do 6 tygodni, aby utrzymać kondycję skóry i szaty w należytym porządku. Regularność jest kluczowa, ponieważ zaniedbany włos bardzo szybko tworzy zbite filce przy samej skórze, które są bolesne dla psa. W Markach często przyjmujemy psy tej rasy na tzw. odświeżenie między pełnymi strzyżeniami, co pozwala na bezpieczne rozczesywanie ewentualnych supełków. Harmonogram powinien obejmować pełną kąpiel z użyciem szamponów głęboko oczyszczających oraz odżywek nawilżających co miesiąc. Co dwa miesiące konieczne jest modelowanie sylwetki maszynką i nożyczkami, zależnie od wybranego stylu strzyżenia. Nie możemy zapominać o higienie uszu i wycinaniu włosów z przestrzeni międzyopuszkowych, które u "portugali" rosną bardzo gęsto. Standard rasy dopuszcza dwa główne typy: "Lion Clip", gdzie tył i kufa są wygolone, a na ogonie zostaje pompon, oraz "Retriever Clip", gdzie cała szata jest skrócona do około 2,5 cm. W Brego najczęściej wykonujemy styl sportowy, który ułatwia aktywnemu psu swobodne poruszanie się w podwarszawskich lasach. Lion Clip jest bardziej efektowny, ale wymaga ogromnej precyzji podczas strzyżenia maszynką, aby nie podrażnić delikatnej skóry z tyłu ciała. Największym problemem u tej rasy są kołtuny tworzące się pod pachami, za uszami oraz w pachwinach, szczególnie gdy pies korzysta z kąpieli w naturalnych zbiornikach. Często spotykamy się z infekcjami uszu spowodowanymi nadmiernym owłosieniem w kanale słuchowym, które zatrzymuje wilgoć. Właściciele często nie radzą sobie z suszeniem, co przy kręconym włosie prowadzi do "zbicia" się loków w twarde, nieprzenikalne dla grzebienia struktury. W domu niezbędne jest codzienne lub co najmniej trzypasmowe szczotkowanie przy użyciu pudlówki i metalowego grzebienia o długich zębach. Należy skupić się na technice "warstwowej", sprawdzając grzebieniem, czy dotarliśmy aż do samej skóry, a nie tylko wygładziliśmy wierzch. Po każdym spacerze w deszczu psa trzeba dokładnie osuszyć i przeczesać, aby zapobiec powstawaniu drobnych węzełków od wilgoci. Szczeniaka należy przyzwyczajać do dźwięku maszynki i suszarki już od 10-12 tygodnia życia, najlepiej podczas krótkich sesji adaptacyjnych w salonie. Bardzo ważne jest częste dotykanie łap, pyszczka i ogona, aby pies nie reagował lękiem na zabiegi higieniczne w dorosłości. Jako behawioryści w Brego polecamy nagradzanie psa za spokojne stanie na stole, co buduje pozytywne skojarzenia z procesem pielęgnacji na całe życie.

Pies ten wymaga zintegrowania z codziennym życiem rodziny; musi czuć się jej pełnoprawnym członkiem. Właściciel musi pogodzić się z faktem, że po każdym spacerze w deszczu czy kąpieli w jeziorze, pies będzie wymagał osuszenia, by uniknąć odparzeń skóry. Niezbędne jest zaplanowanie czasu na codzienne czesanie, aby uniknąć bolesnych kołtunów przy samej skórze. W domu warto wyznaczyć psu miejsce, gdzie może spokojnie odpocząć, ale jednocześnie mieć oko na to, co robią domownicy. To nie jest pies, któremu wystarczy rzucanie piłki przez 15 minut; on potrzebuje zróżnicowanego ruchu, najlepiej połączonego z pracą. Pływanie jest formą aktywności, którą te psy kochają najbardziej i która najlepiej męczy je fizycznie. Zalecane są długie spacery w terenie, gdzie pies może węszyć i eksplorować nowe zapachy. Portusie świetnie radzą sobie w sportach takich jak agility czy dock diving, co pozwala im spalić nadmiar energii w kontrolowany sposób. Inteligencja tej rasy jest legendarna, co oznacza, że bez wyzwań umysłowych pies sam znajdzie sobie zajęcie, np. 'reorganizując' meble. Warto stosować maty węchowe, zabawki typu Kong oraz uczyć psa zaawansowanych komend, które angażują jego procesy myślowe. Jako behawiorysta polecam naukę noszenia przedmiotów w pysku, co daje im poczucie spełnienia obowiązku. Trening powinien być krótki, ale intensywny i oparty na pozytywnym wzmocnieniu, aby pies się nie znudził.

Przygotowanie domu na przybycie portusia wymaga zabezpieczenia wszystkich kabli i cennych przedmiotów, gdyż te szczeniaki gryzą wszystko w zasięgu pyska. Należy od pierwszego dnia przyzwyczajać malucha do dotykania łap, zaglądania do uszu i pyszczka, co ułatwi późniejszy grooming. Warto zaopatrzyć się w wysokiej jakości suszarkę i przyzwyczajać psa do jej dźwięku, zanim jeszcze faktycznie będzie potrzebna. Kluczowe jest również znalezienie zaufanego salonu groomerskiego w okolicy Marek, aby umówić pierwszą wizytę adaptacyjną. Pierwszy miesiąc to czas intensywnej nauki czystości i budowania zaufania, ale też okres, w którym szczeniak będzie sprawdzał granice. Możesz spodziewać się 'podgryzania' rąk i nogawek, co jest typowe dla tej rasy i wymaga przekierowania na zabawki. Pies prawdopodobnie będzie chciał być blisko Ciebie w każdym momencie, więc warto powoli uczyć go zostawania w klatce kennelowej. To także czas na ustalenie stałego rytmu dnia, który da szczeniakowi poczucie bezpieczeństwa i przewidywalności.

Największym błędem jest zaniedbanie czesania w okresie wymiany włosa ze szczenięcego na dorosły, co kończy się całkowitym zgoleniem psa 'na zero'. Często właściciele ulegają ich uroczym oczom i pozwalają na wymuszanie jedzenia lub uwagi, co prowadzi do problemów z separacją. Innym błędem jest brak socjalizacji z różnymi dźwiękami i teksturami, co u portusiów może skutkować nadmierną lękliwością. Wielu właścicieli zapomina też, że mokry pies z gęstym włosem to idealne środowisko dla rozwoju grzybicy skóry.