Nowofundland

To psy niezwykle cierpliwe, które wykazują niemal anielski spokój w każdej sytuacji. Nie szukają konfliktów, a ich naturalna chęć do niesienia pomocy sprawia, że instynktownie opiekują się wszystkim, co mniejsze. W codziennym życiu oznacza to, że raczej nie zareagują agresją, nawet jeśli zostaną zaczepione przez innego psa na spacerze. Są to towarzysze bardzo lojalni, którzy najlepiej czują się, gdy mogą przebywać blisko swojej rodziny. Temperament nowofundlanda to połączenie rozwagi z ogromną dawką empatii. Rzadko zdarza się, by pies tej rasy wykazywał niepokój; zazwyczaj obserwują otoczenie z pewną dozą dystansu, gotowe zareagować tylko wtedy, gdy sytuacja tego wymaga. W naszym salonie widzimy, że nawet najbardziej stresujące zabiegi pielęgnacyjne przechodzą ze stoickim spokojem, o ile właściciel jest w pobliżu. To rasa, która nie potrzebuje ciągłej stymulacji, ceniąc sobie chwile błogiego lenistwa. Socjalizacja u nowofundlandów przychodzi naturalnie, choć ich ogromna masa wymaga nauki kontroli ruchów już od szczeniaka. Uwielbiają towarzystwo ludzi i innych zwierząt, nie wykazując tendencji do dominacji czy walki o terytorium. W relacjach z obcymi są z reguły uprzejme, choć potrafią instynktownie wyczuć zagrożenie dla swojego stada. Bardzo ważne jest, aby od początku uczyć je chodzenia na luźnej smyczy, by w przyszłości spacery nie stały się walką z ich siłą. Choć fizycznie są potężne, emocjonalnie bywają bardzo wrażliwe na ton głosu swojego opiekuna. Nie służy im podnoszenie głosu czy metody awersyjne, które mogą zburzyć ich zaufanie i sprawić, że staną się wycofane. Potrzebują stabilnego przewodnika, który emanuje spokojem i konsekwencją, a nie surowością. Gdy czują się bezpiecznie, budują z właścicielem więź niemal nierozerwalną i bardzo mocną.

Pielęgnacja nowofundlanda powinna odbywać się systematycznie, najlepiej poprzez codzienne szczotkowanie w warunkach domowych, aby uniknąć tworzenia się kołtunów. Profesjonalna wizyta w salonie typu Brego Dog Grooming jest konieczna przynajmniej raz na 6-8 tygodni, szczególnie w okresie intensywnego linienia. Podczas takiej sesji przeprowadzamy tzw. odtłuszczenie szaty i głębokie wyczesywanie podszerstka, czego nie da się zrobić w pełni w domu. Ignorowanie częstotliwości wizyt prowadzi do bolesnych dla psa zatorów w sierści. Nasz grafik pielęgnacyjny zawsze zaczyna się od dokładnej kąpieli z użyciem szamponów zwiększających objętość i odżywek ułatwiających rozczesywanie. Następnie przechodzimy do żmudnego procesu suszenia, który przy tej ilości sierści wymaga potężnego sprzętu, by dotrzeć do skóry. W kolejnym kroku rozczesujemy każdą partię ciała, zwracając szczególną uwagę na miejsca narażone na filcowanie, takie jak pachy, okolice za uszami i portki. Na koniec przycinamy sierść między opuszkami oraz wyrównujemy kontury, aby nadać psu schludny, ale naturalny wygląd. Stylizacja nowofundlanda musi być zgodna z naturą rasy, dlatego unikamy nienaturalnego cieniowania czy nadmiernego strzyżenia maszynką na krótko. Naszym celem w Brego jest utrzymanie tzw. 'wiejskiego wyglądu', czyli dbanie o to, by pies był czysty, wyczesany i posiadał idealnie wykonturowane łapy. Podcinamy nadmiar włosa między opuszkami łap, co zapobiega wnoszeniu błota do domu i poprawia przyczepność na śliskich podłogach. Dbamy o to, by każda partia sierści podkreślała potężną budowę tego wspaniałego psa. Największym wyzwaniem jest tzw. 'filcowanie wełniste', które powstaje, gdy właściciele zbyt rzadko szczotkują psa, a podszerstek zbija się w twardy pancerz przy samej skórze. Takie kołtuny mogą powodować bolesne odparzenia i infekcje, dlatego w Brego zawsze sprawdzamy skórę przed przystąpieniem do zabiegu. Często musimy walczyć z problemami pielęgnacyjnymi w okolicach odbytu i pod ogonem, gdzie higiena jest kluczowa dla komfortu psa. Zawsze prosimy właścicieli o zgłaszanie wszelkich zmian skórnych zauważonych przed wizytą. Właściciel nowofundlanda musi zainwestować w porządną szczotkę typu pudlówka oraz grzebień metalowy z długimi zębami, które sięgną aż do skóry. Codzienne czesanie musi być dokładne – nie wystarczy przejechać po wierzchu, trzeba rozdzielać sierść warstwa po warstwie. W deszczowe dni warto używać chłonnych ręczników z mikrofibry, aby dokładnie osuszyć psa po spacerze, co zapobiega nieprzyjemnemu zapachowi 'mokrego psa'. Systematyczność w domu to 90% sukcesu w utrzymaniu szaty tego olbrzyma w dobrej kondycji. Szczeniak nowofundlanda musi jak najwcześniej oswoić się z dotykiem, czesaniem i dźwiękiem suszarki w salonie groomerskim. W Brego Dog Grooming zalecamy tzw. 'wizyty zapoznawcze', podczas których tylko głaskamy, podajemy smakołyki i przyzwyczajamy psa do podnoszenia łap. Nie wymagajmy od malucha stania przez godzinę na stole, to proces budowania zaufania, który zaprocentuje w przyszłości. Od pierwszych tygodni ucz go, że szczotka to nie wróg, a okazja do bliskości z właścicielem.

Wymagają codziennej rutyny, w której najważniejsze są spacery oraz czas poświęcony na budowanie więzi. Ich dieta musi być ściśle kontrolowana, aby uniknąć problemów ze stawami, które u tak ciężkich ras są bardzo obciążone. Nowofundland wymaga przestrzeni, w której będzie mógł się swobodnie położyć i wyciągnąć, dlatego małe pomieszczenia są dla niego męczarnią. Niezbędne jest zapewnienie mu dostępu do świeżej wody oraz regularne sprawdzanie stanu uszu i fałd skórnych pod kątem stanów zapalnych. Styl życia właściciela powinien być spokojny, ponieważ nadmierne pobudzanie tego psa może prowadzić do niepotrzebnego stresu. Nowofundland potrzebuje umiarkowanego, ale regularnego ruchu, który nie obciąża nadmiernie rozwijających się stawów u szczeniąt. Długie, spokojne spacery w naturalnym terenie, gdzie pies może węszyć, są dla niego znacznie lepsze niż forsowny bieg obok roweru. Uwielbiają pływanie, które jest dla nich najzdrowszą formą aktywności, ponieważ woda odciąża ich potężne ciało. Bardzo ważne jest unikanie skoków i wchodzenia po schodach w pierwszym roku życia, aby chronić biodra i kręgosłup. Po osiągnięciu dojrzałości, regularny ruch jest kluczem do zachowania prawidłowej masy ciała. Stymulacja umysłowa jest równie ważna, co fizyczna, dlatego warto wdrożyć treningi posłuszeństwa oparte na pozytywnym wzmocnieniu. Nowofundlandy to psy inteligentne, które lubią rozwiązywać proste zagadki węchowe, ukryte w zabawkach typu kong. Praca węchowa, taka jak szukanie smakołyków w ogrodzie, pozwala im na wyciszenie i realizację naturalnych potrzeb. Wspólne szkolenie, nawet na podstawowym poziomie, buduje ogromne zaufanie między psem a przewodnikiem. Unikaj jednak monotonii, ponieważ te psy szybko nudzą się powtarzalnymi komendami bez celu.

Przygotowanie domu dla szczeniaka Nowofundlanda wymaga zabezpieczenia podłóg, gdyż śliskie panele są zabójcze dla rozwijających się łap. Warto zainwestować w maty antypoślizgowe w miejscach, gdzie szczeniak przebywa najczęściej. Od pierwszego dnia należy przygotować miejsce do spania, które będzie w spokojnym, ale dostępnym dla domowników punkcie. Musisz już wtedy mieć przygotowany zestaw do pielęgnacji, w tym szczotkę z miękkim włosiem, aby oswajać psa z dotykiem. Zadbaj również o odpowiednie zabawki, które przetrwają starcie z ostrymi zębami szczeniaka. Pierwszy miesiąc to przede wszystkim nauka czystości, co przy tej rasie bywa wyzwaniem ze względu na szybkie tempo wzrostu pęcherza. Musisz liczyć się z licznymi pobudkami w nocy oraz koniecznością częstego wychodzenia na dwór. To także czas budowania więzi, w którym szczeniak będzie testował Twoje granice i sprawdzał, na ile może sobie pozwolić. Będzie dużo gryzienia przedmiotów, dlatego cierpliwość i konsekwencja są absolutnie niezbędne. W tym czasie najważniejsza jest socjalizacja, czyli spokojne pokazywanie psu świata bez wywoływania stresu.

Największym błędem jest zbyt wczesne forsowanie szczeniaka długimi spacerami, co prowadzi do trwałych uszkodzeń stawów. Właściciele często zapominają o systematycznym czesaniu, co kończy się trudnymi do rozczesania kołtunami, wymagającymi bolesnego golenia sierści. Często spotykamy się z problemem nadwagi, wynikającym ze zbyt dużej ilości smakołyków podawanych bez kontroli. Kolejnym błędem jest brak przyzwyczajania psa do zabiegów pielęgnacyjnych od małego, co utrudnia późniejszą pracę groomerowi w salonie. Wiele osób lekceważy również higienę uszu i oczu, co prowadzi do częstych, bolesnych infekcji.