Dogue de Bordeaux

To pies o wielkim spokoju ducha, który wewnątrz domu zmienia się w prawdziwego, kanapowego przyjaciela rodziny. Mimo groźnego wyglądu, Dogue de Bordeaux jest niezwykle przywiązany do właściciela i źle znosi długotrwałą samotność. W naszej codziennej praktyce widzimy, że te psy posiadają ogromne pokłady empatii i potrafią wyczuć nastrój opiekuna. Nie jest to pies typowo szczekliwy, jednak swoim głębokim głosem oraz postawą zawsze daje znać, jeśli wyczuje realne zagrożenie. Dogue de Bordeaux to pies o zrównoważonym i stabilnym temperamencie, który rzadko wykazuje nieuzasadnioną agresję. Wymaga jednak konsekwentnego przewodnika, ponieważ jako molos potrafi być uparty, gdy uzna polecenie za bezsensowne. W trakcie zabiegów pielęgnacyjnych zauważamy, że te psy są bardzo cierpliwe, pod warunkiem, że czują się bezpiecznie i są traktowane z szacunkiem. Ich temperament jest typowy dla psów stróżujących – czujność jest w ich naturze, ale nie szukają konfliktów bez potrzeby. W relacjach z domownikami ten pies wykazuje ogromną czułość, często zapominając o swojej potężnej wadze i próbując usiąść na kolanach opiekuna. W kontaktach z obcymi zachowuje dystans, typowy dla psów stróżujących, obserwując sytuację, zanim zdecyduje się na interakcję. Bardzo ważne jest wczesne wprowadzenie socjalizacji, aby pies nauczył się odróżniać codziennych gości od potencjalnego niebezpieczeństwa. W Brego Dog często zauważamy, że po zdobyciu zaufania do groomera, stają się niezwykle oddanymi i spokojnymi klientami. Jest to rasa o wysokim poziomie pewności siebie, ale jednocześnie bardzo wrażliwa na ton głosu i emocje właściciela. Krzyki czy brutalne traktowanie są absolutnie niedopuszczalne, gdyż mogą zniszczyć unikalną więź, jaką ten pies buduje z człowiekiem. Pies ten doskonale odczytuje mowę ciała, więc często wystarczy proste spojrzenie lub gest, by wyznaczyć granice. W naszym salonie dbamy o to, by każda sesja była bezstresowa, ponieważ ich wrażliwa psychika źle znosi chaos i presję podczas zabiegów.

Zalecamy wizytę w salonie minimum raz na 6-8 tygodni, aby utrzymać psa w dobrej kondycji higienicznej. W międzyczasie konieczne jest regularne szczotkowanie w domu, przynajmniej raz w tygodniu, przy użyciu gumowej rękawicy. Częstotliwość kąpieli w salonie zależy od trybu życia psa, ale zazwyczaj raz na dwa miesiące jest optymalnym rozwiązaniem. Podczas wizyty zawsze wykonujemy kompleksowy serwis: kąpiel, czyszczenie fałdów, przycinanie pazurów i czyszczenie uszu. Systematyczność jest kluczem do zdrowia skóry tego mastifa. Harmonogram pielęgnacji Dogue de Bordeaux powinien uwzględniać przede wszystkim codzienną higienę fałdów na pysku. Cotygodniowe czesanie gumową rękawicą pomaga w usuwaniu martwej sierści i masuje skórę, co jest bardzo relaksujące dla psa. Raz w miesiącu wykonujemy kontrolę długości pazurów, ponieważ ich przerost u olbrzymów jest częstą przyczyną problemów z postawą. Wizyty w profesjonalnym salonie powinny być stałym punktem w kalendarzu właściciela, aby utrzymać higienę na najwyższym poziomie. Pamiętajmy, że zaniedbania w tym harmonogramie szybko prowadzą do stanów zapalnych skóry. Styl pielęgnacji tej rasy skupia się na tzw. 'groomingu funkcjonalnym', gdzie priorytetem jest czystość i komfort psa, a nie wymyślna stylizacja. Kluczowym elementem jest praca nad fałdami skóry, które wymagają specjalistycznych preparatów antybakteryjnych i dokładnego osuszenia. Podczas kąpieli stosujemy techniki masażu skóry, co przy tej masie mięśniowej działa na psa wybitnie kojąco. Nie używamy trymowania w klasycznym sensie, skupiamy się natomiast na usuwaniu martwego podszerstka poprzez dokładne wyczesywanie po kąpieli. Całość wieńczy dbanie o czystość uszu i okolic oczu, które często bywają problematyczne. Największym wyzwaniem u Dogue de Bordeaux są stany zapalne w fałdach skóry oraz infekcje uszu. Zdarza się, że właściciele trafiają do nas z psami, u których pod fałdami pod oczami rozwinęła się grzybica z powodu wilgoci i braku systematycznego czyszczenia. Inną trudnością jest praca z psem o tak ogromnej masie, który nie został odpowiednio przygotowany do zabiegów pielęgnacyjnych. Jeśli pies boi się stołu, praca z nim staje się niebezpieczna zarówno dla nas, jak i dla zwierzęcia. Dlatego tak ważne jest, aby pracować nad oswajaniem szczeniaka z dotykiem i podnoszeniem od najmłodszych miesięcy. W domu właściciel powinien skupić się przede wszystkim na codziennym przecieraniu fałdów wilgotną ściereczką, a następnie dokładnym ich osuszaniu. Do czesania najlepiej sprawdza się gumowa rękawica, która nie rysuje skóry i jest przez psy dobrze tolerowana. Ważne jest, aby nie kąpać psa w domu zbyt często zwykłymi szamponami, gdyż łatwo o przesuszenie bariery ochronnej skóry. Warto zainwestować w dobrej jakości odżywkę w sprayu, która ułatwi rozczesywanie i nada sierści blask. Regularne sprawdzanie oczu i czyszczenie ich z wydzieliny to podstawa codziennej higieny. Szczeniak Dogue de Bordeaux musi być od pierwszej chwili oswajany ze wszystkimi zabiegami, które będą mu towarzyszyć w dorosłym życiu. Ćwicz podnoszenie łap, oglądanie zębów i zaglądanie w uszy, ale rób to krótko i w formie zabawy. Najważniejszym nawykiem, który trzeba wyrobić, jest spokojna akceptacja czyszczenia fałdów na pysku – rób to codziennie, nawet jeśli nie ma widocznego brudu. Nie czekaj, aż pies urośnie do ogromnych rozmiarów, by pierwszy raz przyprowadzić go do groomera. Pierwsza wizyta 'zapoznawcza' w salonie powinna odbyć się po komplecie szczepień, aby pies poznał zapachy i dźwięki bez stresu.

Wymagają stabilnego i przewidywalnego środowiska, w którym pies ma jasno określone zasady panujące w domu. Konieczne jest zapewnienie im komfortowego miejsca do wypoczynku o odpowiedniej twardości, aby chronić łokcie przed modzelami. Właściciel musi przygotować się na specyficzne wyzwania higieniczne, takie jak codzienna pielęgnacja pyska i dbanie o czystość legowiska po każdym posiłku. Należy również zadbać o temperaturę otoczenia, ponieważ rasa ta bardzo źle znosi upały i łatwo może dojść u nich do udaru cieplnego. Aktywność fizyczna musi być ściśle dawkowana i dostosowana do wieku psa, zwłaszcza w okresie intensywnego wzrostu, kiedy stawy są najbardziej narażone na kontuzje. Preferowane są krótkie, spokojne spacery na smyczy, które pozwalają na eksplorację terenu bez przeciążania układu kostnego. Zabawy z innymi psami powinny być krótkie i kontrolowane, aby uniknąć gwałtownych szarpnięć i zderzeń. W starszym wieku spacery powinny być głównie rekreacyjne, skupione na zachowaniu mobilności, a nie na wyczynowej kondycji. Stymulacja umysłowa powinna opierać się na węchowych wyzwaniach oraz spokojnej nauce komend, które budują więź z przewodnikiem. Zamiast rzucania piłki, lepiej postawić na maty węchowe lub zabawki typu kong, które wymagają logicznego myślenia. Ważne jest, aby trening nie był monotonny, ponieważ pies szybko się nudzi i traci zainteresowanie, gdy widzi brak sensu w ćwiczeniach. Regularne, krótkie sesje szkoleniowe pozwalają zaspokoić ich potrzebę pracy intelektualnej bez nadmiernego pobudzania układu nerwowego.

Przygotowanie domu musi obejmować zabezpieczenie wszelkich kabli i przedmiotów, które szczeniak może zniszczyć, bo jego zęby potrafią być niszczycielskie. Kluczowe jest zakupienie legowiska o właściwościach ortopedycznych, które wspiera kręgosłup rosnącego molosa. Należy wyznaczyć stałe miejsce na miski, które najlepiej umieścić na podwyższeniu, aby ułatwić psu trawienie i zminimalizować ryzyko skrętu żołądka. Warto już od pierwszego dnia przyzwyczajać szczeniaka do dotyku w miejscach wrażliwych, takich jak łapy czy fałdy, co bardzo ułatwi przyszłe wizyty w salonie groomerskim. Pierwszy miesiąc to przede wszystkim czas budowania zaufania i nauki higieny, która u Dogue de Bordeaux wymaga dużej cierpliwości. Szczeniak będzie sikał często, dlatego należy nastawić się na bardzo częste wyjścia na zewnątrz i konsekwentne nagradzanie. W tym okresie pies przechodzi przez okres adaptacji, więc może zdarzyć się wycie lub niszczenie mebli, gdy zostanie sam w domu. Ważne jest, aby wprowadzić rutynę spacerów i posiłków, która daje poczucie bezpieczeństwa tak dużemu i wrażliwemu zwierzęciu.

Najczęstszym błędem jest zbyt wczesne forsowanie psa długimi spacerami po twardym podłożu, co często kończy się dysplazją. Właściciele często również zaniedbują profilaktykę pielęgnacyjną fałdów, doprowadzając do bolesnych stanów zapalnych skóry. Poważnym błędem jest także przekarmianie szczeniaka w imię szybkiego wzrostu, co jest prostą drogą do deformacji kośćca. Często spotykam się też z brakiem socjalizacji w wieku szczenięcym, co u tak silnego psa przekłada się w dorosłości na reaktywność wobec obcych.